MPEG4 – oznaczenie grupy standardów kodowania audio i wideo wraz z pokrewnymi technologiami, opracowanej przez grupę ISO/IEC MPEG. Wprowadzony pod koniec 1998. Główne zastosowania MPEG-4 to media strumieniowe w sieci Web, dystrybucja CD, wideokonferencje i telewizja.

MPEG-4 przejął wiele elementów standardów MPEG-1, MPEG-2 i pokrewnych, dodając nowe możliwości, takie jak (rozszerzona) obsługa VRML dla renderowania 3D, zorientowane obiektowo pliki złożone (zawierające obiekty audio, wideo i VRML), obsługa technologii DRM (zdefiniowanych jako zewnętrzne standardy) i różnoraką interaktywność.

To, jakie elementy zaimplementowane będą w obrębie MPEG-4, pozostawiane jest jako indywidualna decyzja programisty. Oznacza to, że prawdopodobnie w chwili obecnej nie istnieje pełna implementacja całego zestawu standardów składających się na MPEG-4. Rozwiązanie tego problemu osiągnięto poprzez koncepcję "profili" i "poziomów", pozwalających konkretnym zbiorom możliwości być zdefiniowanymi w sposób odpowiedni dla podzbioru aplikacji.

Spis treści

edytuj Implementacje MPEG-4

Standard MPEG-4 w różnych wariantach stosowany jest także w plikach WMA i WMV systemu Windows Media, w oprogramowaniu multimedialnym Apple QuickTime, formacie Nero Digital, lansowanym przez producenta znanego programu do nagrywania płyt CD/DVD Nero Burning ROM, w plikach wideo zapisywanych przez niektóre telefony komórkowe z wbudowanymi kamerami wideo oraz DivX/XviD.

edytuj Części MPEG-4

Norma MPEG-4 składa się z kilkunastu części:

Część ISO/IEC Opis
Część 1 ISO/IEC 14496-1 Systemy: Opisuje synchronizację i mieszanie audio i wideo.
Część 2 ISO/IEC 14496-2 Wizja: kodek kompresji dla danych wizualnych (wideo, nieruchome tekstury, obrazy syntetyczne, itd.). Jednym z wielu "profili" w Części 2 jest Advanced Simple Profile (ASP).
Część 3 ISO/IEC 14496-3 Audio: Zbiór kodeków kompresji dla kodowania postrzeganego sygnałów wraz z pewnymi wariantami kodowania Advanced Audio Coding (AAC), jak i innymi narzędziami kodowania audio/mowy.
Część 4 ISO/IEC 14496-4 Testowanie zgodności: Opisuje procedury testowania zgodności implementacji standardu z jego wymaganiami.
Część 5 ISO/IEC 14496-5 Oprogramowanie referencyjne: Dostarcza oprogramowania demonstrującego i precyzującego pozostałe części standardu.
Część 6 ISO/IEC 14496-6 Struktura integracji dostarczania multimediów (Delivery Multimedia Integration Framework, DMIF).
Część 7 ISO/IEC TR 14496-7 Zoptymalizowane oprogramowanie referencyjne do kodowania obiektów audiowizyjnych: demonstruje, w jaki sposób należy wykonywać ulepszone implementacje (np. w odniesieniu do Części 5).
Część 8 ISO/IEC 14496-8 Przenoszenie treści ISO/IEC 14496 w sieciach IP: Określa metody transportu treści MPEG-4 w sieciach opartych o protokół IP.
Część 9 ISO/IEC TR 14496-9 Opis sprzętu referencyjnego: dostarcza projektów sprzętowych w języku HDL, demonstrujących w jaki sposób implementować pozostałe części standardu.
Część 10 ISO/IEC 14496-10[1] Zaawansowane kodowanie wizji (Advanced Video Coding): kodek sygnałów wideo zwany także AVC, identyczny pod względem technicznym ze standardem ITU-T H.264.
Część 11 ISO/IEC 14496-11 Opis scen i silnik aplikacji, inaczej BIFS, może być używana do opisu interaktywnej zawartości 3D lub podpisów.
Część 12 ISO/IEC 14496-12 Podstawowy format pliku mediów ISO: format pliku przechowującego media.
Część 13 ISO/IEC 14496-13 Rozszerzenia zarządzania i ochrony własności intelektualnej (IPMP).
Część 14 ISO/IEC 14496-14 Format pliku MP4: dedykowany format pliku kontenera dla zawartości MPEG-4 opisanej w Części 12.
Część 15 ISO/IEC 14496-15 Format pliku AVC: przechowywanie wideo z Części 10 w oparciu o Część 12.
Część 16 ISO/IEC 14496-16 Rozszerzenie szkieletu animacji (Animation Framework eXtension, AFX).
Część 17 ISO/IEC 14496-17 Format podpisów Timed Text.
Część 18 ISO/IEC 14496-18 Strumieniowanie i kompresja fontów (dla fontów OpenType).
Część 19 ISO/IEC 14496-19 Strumień syntetycznych tekstur.
Część 20 ISO/IEC 14496-20 Wydajna reprezentacja scen (Lightweight Scene Representation, LASeR) i format prostej agregacji (SAF).
Część 21 ISO/IEC 14496-21 Rozszerzenie szkieletu grafiki (GFX) MPEG-J.
Część 22 ISO/IEC 14496-22 Specyfikacja formatu otwartych fontów (Open Font Format Specification, OFFS) oparta na OpenType.
Część 23 ISO/IEC 14496-23 Symboliczna reprezentacja muzyki
Część 24 ISO/IEC TR 14496-24 Iterakcje audio i systemów
Część 25 ISO/IEC 14496-25 Model kompresji grafiki trójwymiarowej
Część 27 ISO/IEC 14496-27 Zgodność grafiki trójwymiarowej.

Profile zdefiniowane są także w obrębie indywidualnych części, tak więc implementacja części zazwyczaj nie jest implementacją jej całości.

edytuj MP4

MP4 (MPEG-4 Part 14) jest kontenerem multimedialnym. Oficjalne rozszerzenie pliku to .mp4, lecz w przypadku plików zawierających jedynie strumień dźwięku (np. AAC lub Apple Lossless) stosuje się również rozszerzenie .m4a.

Przypisy

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne


Rowery | Rowery